ลาก่อนซีอิ๊ว

วันนี้เกิดเรื่องเศร้าขึ้นในครอบครัว เมื่อสุนัขที่เลี้ยงไว้ชื่อเจ้าซีอิ๊วจอมซนหนีออกไปเที่ยวนอกบ้าน เมื่อเรากลับบ้านมาตอนเย็นพบมันวิ่งเล่นอยู่ห่างจากบ้านสัก 4-5 เสาไฟฟ้า เลยจอดรถเรียกให้กลับเข้าบ้าน ปกติเจ้าซีจะเชื่อฟังเราคนเดียว และต้องทำเสียงดุๆ มันถึงจะยอมวิ่งกลับ แต่วันนี้ยังเที่ยวเพลินไม่ยอมกลับง่ายๆ จึงขับเลื่อนไปทีละนิดสลับกับลงจากรถมาเรียกมัน จนใกล้จะถึงบ้าน มีรถบรรทุกสวนมาทำให้เราต้องหยุดรถรอให้รถใหญ่ผ่าน

พอรถใหญ่ผ่านไป เราก็เลื่อนรถเพื่อจะไปจอดหน้าบ้าน จังหวะนั้นรู้สึกรถกระเทือนเหมือนแล่นผ่านหลังเต่าขวางถนน จังหวะต่อมาเจ้าซีร้องเอ๋งๆ วิ่งปุเลงๆ ตามมาถึงหน้าบ้าน รีบจอดรถลงไปอุ้มดู ก็ไม่เห็นว่าขาแข้งจะหัก ยังยืนได้ทั้งสี่ขา แต่ตอนวิ่งมาเห็นขากะเผลกนึกว่าทับเท้า

ให้นอนพักในบ้านก็เห็นนอนไม่โอดครวญอะไร ก็วางใจ กำลังจะเอารถออกไปซื้อของข้างนอก แต่ลูกคนเล็กที่อยู่ในรถด้วยตั้งแต่แรกและคอยสังเกตุอาการเจ้าซี เห็นว่ามันเริ่มร้องครางและมีอาการชักเกร็ง เลยรีบพาไปร้านสัตวแพทย์ที่อยู่ในซอยเดียวกันนี้เอง

เมื่อถึงโต๊ะรักษาของคุณหมอ มันก็เริ่มนิ่งไปแล้ว แม้จะเอาออกซิเจนมาครอบหน้ามันก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เพราะแท้จริงแล้ว เราได้ทับตัวมันไปตั้งแต่แรก ทำให้ปอดของมันทำหน้าที่ไม่ได้อีก เมื่อสมองขาดออกซิเจนจึงเกิดอาการชัก ที่ทำให้เรารู้ว่าคงจะเสียมันไปแน่แล้วตั้งแต่ยังไม่ไปหาหมอ

สงสารเด็กน้อย อยู่ในเหตุการณ์ตลอด เฝ้ารำพันว่ามันยังเล่นสนุกอยู่เลยไม่น่าเป็นอย่างนี้ ก็ได้แต่ปลอบใจว่า การเลี้ยงหมาเป็นการฝึกให้เรารู้จักความจริงของชีวิต มีวันที่เขามาก็มีวันที่เขาไป ใครตาย ตายแล้วตายเลยไม่หวนกลับ ไม่มีประโยชน์ที่จะโทษตัวเองว่ารู้งี้อุ้มมันขึ้นรถกลับมาเสียแต่แรก รู้งี้ขับรถช้าๆ มองหามันก่อน รู้งี้ไปตามหาอุดรูที่มันหนีลอดออกไปเที่ยว ฯลฯ ทุกอย่างมันแก้ไขไม่ได้แล้ว

บอกเด็กน้อยแล้วแต่ผู้ใหญ่เองก็ยังเศร้า

เจ้าซีเป็นหมาแสนฉลาด ฉลาดจนรู้ว่าใครที่มันจะต้องเชื่อฟัง และใครที่มันไม่ต้องเชื่อฟัง ถ้าเป็นคนอื่นเปิดประตูบ้าน มันจะวิ่งหนีออกไปเที่ยวเล่น เรียกยังไงก็ไม่กลับ แต่ถ้าเป็นเรา มันก็ยังจะต้องขอลองทุกครั้ง ต้องให้ตวาดเสียงดังมันถึงจะวิ่งย้อนกลับมา

แต่ถ้าไม่นับเรื่องหนีเที่ยวแล้ว มันก็เป็นหมาแสนน่ารัก ชอบคาบเศษไม้มาขอให้โยนให้วิ่งไล่งับ ชอบแอบเข้ามานอนเล่นในบ้าน ขอให้ได้อยู่ใกล้ๆ กับสมาชิกครอบครัว และมันยังมีความกล้าบ้าบิ่นคอยไล่เห่าไล่กัดสัตว์ร้ายที่มักจะมุดรูข้างบ้านเข้ามา ทั้งงูใหญ่งูเล็ก งูเขียว งูหลาม ตะกวด หนู แม้แต่คางคก จนเคยถูกตะกวดเอาหางเจาะหน้าผากทะลุมาแล้ว


ชอบเข้ามาขออยู่ด้วยในบ้าน

ผลงานชิ้นใหญ่หลังน้ำท่วม

ช่วงนี้เคราะห์กรรมทำไมจึงเกิดซ้อนๆ กัน เมื่อไม่กี่วันมานี้ลูกคนโตถูกรถมอเตอร์ไซค์เฉี่ยว ต้องนอนโรงพยาบาลสังเกตุอาการอยู่วันหนึ่ง มาวันนี้เจ้าของกลับขับรถทับหมาที่จงรักภักดี ส่งมันไปสวรรค์ด้วยตัวเอง ก็หวังว่าเรื่องร้ายๆ จะหมดไปเสียที

จึงขอฝากบทความนี้ไว้ เป็นที่ระลึกถึงซีอิ๊ว อายุขัย 5 ปี จงไปสู่สุคติเถิด

เกี่ยวกับ drcharoen

Professor
เรื่องนี้ถูกเขียนใน Life และติดป้ายกำกับ , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s